iranican

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Download the MP3: (High Quality)

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Download the MP3: (Low Quality)

We’ve had many discussions on Traditional Persian Music (TPM) with musicians like Hamed Nikpay, Koroush Taghavi, and others as to why this type of music is strange to some of us younger Iranian-Americans living here… This time we brought a different perspective straight from Japan. A Japanese musicologist who plays the Santur, specializes in TPM, has written a book on it, and gone as deep as researching the performers mental state while improvising Iranian music!

Dr. Masato Tani, a Farsi speaking professor of ethnomusicology at Kobe University in Japan, joins us in a discussion about Iranian music and culture, where we talk about his experiences living in Iran as a student for 4 years, and what drew him into TPM and Santur.

Also joining us on the show is Roozbeh Nafisi, a Santur player with a unique and innovative style, who is now researching and studying ethnomusicology and composition on Santur in Tokyo, Japan. Yes, in Japan.

Here’s a video preview of Dr. Tani speaking in our show:

Dr. Tani’s Wikipedia Page: http://en.wikipedia.org/wiki/Dr._Masato_Tani

More info about Dr. Tani’s book (English translation coming soon):

“Music of Iran: Vocal Culture and Improvisation.” Tōkyō: Seidosha, 2007. 254, 14 p. ISBN 9784791763542

Listen Live at 7PM PST/10PM ET On RadioJavan Click Here (podcast will be available by Friday)

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Download the MP3: (High Quality)
A question for you! What brings you peace? Do you meditate using one of Deepak Chopra books or take long walks while trying to relieve the stress even if it is temporary? Or do you find Chocolate bars and Häagen-Dazs ice cream buckets as your stress relief remedy? Does peace and happiness go hand in hand?

The question of being in peace has motivated many to write books, give lectures, and even make profitable pills to help people in need to satisfy their inner self. In this week’s Iranican Live, we share our knowledge, life experiences, and simple ways to reach peace in plain Finglish. Although the title of this post may suggest otherwise, our research has repeatedly shown that achieving peace by judging, or benchmarking your individual achievements against others’, [what Iranians love to do,] is shallow and short-lived. So basically, if you spot a douche-bag, you are the douche-bag, and now so are we! Why is douche-bag so fun to say anyways?

ظاهراً همه ما به جز صدای زجر آور زنگ ساعت ۷ صبح،قبض‌های پرداخت نشده،امتحان‌های آخر ترم ،ایمیل‌های جواب داده نشده،وقت عقب افتاده دندانپزشکی‌ و …یک چیز مشترک دیگر هم داریم یا بهتره بگوییم یک چیز مشترک کم داریم:آرامش.

عکاس ها،خبر نگار ها،شبکه‌های خبر ساعت‌ها وقت خودشان و ما را میگیرند که نشان بدهند تو خاورمیانه صلح نیست اما هیچ خبر نگاری نیست که نبودن صلح را تو قالب آدم‌ها گزارش کند

.بعضی‌‌ها برای رسیدن به صلح درونی به هند میروند که یوگا کنند یا به آفریقا که به بچه‌های گرسنه کمک کنند

.بعضی‌‌ها می‌‌روند چین تا یک بچه را سر پرستی‌ کنند.بعضی‌‌ها راه دور را انتخاب نمی‌‌کنند فقط میروند تا سر خیابان و آبجو می‌‌خرند

بعضی‌‌ها پولشان را پس انداز میکنند تا به سرطانی‌ها کمک کنند

بعضی‌‌ها می‌‌نشینند مدیتت می‌‌کنند بعضی‌‌ها پا می‌‌شوند ورزش می‌‌کنند

بعضی‌‌ها تو میدان جنگ هم دلشان آرام هست اما

بعضی‌‌ها حتما باید بروند جزایر قناری تا آرام بشوند

.همهٔ این کارهایی‌ که می‌‌کنیم یا نمی‌‌کنیم یا می‌‌دونیم باید بکنیم اما هر روز می‌‌گوییم فردا، ما را به صلح نزدیک می‌‌کنند اما آیا ما راه‌های متفاوتی را انتخاب می‌‌کنیم چون آدم‌های متفاوتی هستیم یا چون میزان ارزشی که برای صلح درونی قأیلیم متفاوت است؟شما به صلح فکر می‌‌کنید ؟

Leave us a Voicemail, Call 1-888-RD-JAVAN Ex 724
e-mail us iranicanlive@radiojavan.com
or post your comments here
Clip of the Week, Ali’s Music Video, Wayne Dyer’s 10 tips, 5 Tips from Live Science,  Maral’s Cancer Relay Page

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Download the MP3: (High Quality)

If you were lucky enough to attend school in Iran; starting around 3rd grade in elementary school, almost every year you would face a dilemma and had to write a piece on “whether education is better or wealth?!” Of course being in school and following the path of education, everyone chose education over wealth and wrote page after page of how wonderful it is to be learned and how it is only through academic knowledge and degrees that one can accumulate wealth. In an article written by Ali Sarzaeem in Iran’s Economic World newspaper, an interesting observation was presented claiming that back in the old days of Iran and most other countries, children were taken into the work force at an early age and most of them lost the chance to continue their education. To discourage this trend and encourage young students to pursue education this bias topic was presented to them every year. To this day such cliché is being discussed in Iranian schools, and we chose to discuss it among ourselves.

سوال آشنایی است.احتمالا از زمانی‌ که امیر کبیر مدرسه دارلفنون را تأسیس کرد موضوع انشائ اجدادمان هم بوده .همه ما هم فکر می‌‌کنیم جوابش را می‌‌دانیم اما واقعیت این است که یا جوابش برای خودمان هم معلوم نیست ،یا معلوم هست اما مجبور می‌‌شویم جاهای مختلف  جواب‌های مختلف بهش بدهیم.مثلا اگر تو دبستان موضوع انشائ می‌‌نوشتیم ثروت بهتر است مجبور می‌‌شدیم تابستان را در راه تحصیل علم بگذرانیم.سال‌های آخر دبیرستان پدر و مادر‌هایمان تشویقمان می‌‌کنند که علم را انتخاب کنیم و به دانشگاه برویم اما اگر رشتهٔ فلسفه یا تاریخ را انتخاب کنیم از ما می‌پرسند که بچه پس چطور می‌‌خواهی‌ پولدار بشی‌؟اگر وارث نبوغ بوعلی سینا و دانشجوی دانشگاه برکلی باشیم باعث افتخار همه هستیم اما اگر نابغه ولی‌ پولدار نباشیم نمی‌‌توانیم به خواستگاری یه دختر ایرانی‌ خوشگل بریم.یعنی‌ می‌‌توانیم  بریم اما جواب خانواده دختر به این سوال قطعاً ثروت خواهد بود.آیا دانش برای ما ایرانیان فرهیختهٔ مهاجر جز میان بری نیست در جاده داشته ها؟ آیا ما بچه‌های ایرانی‌ یا نیمه ایرانی‌ که باید دکتر بشیم یا حداقل مهندس تا والدینمان راضی‌ باشند جوابی‌ برای این سوال داریم؟ شاید بهتر باشد صورت مساله را تغییر بدهیم.جهل بدتر است یا فقر؟

Have an opinion?
Leave us a Voicemail, Call 1-888-RD-JAVAN Ex 724
e-mail us iranicanlive@radiojavan.com
or post your comments here